ესეც ხო მაგარია ? 20–10, 2010 ანუ ოცი ათი ოცი ათი.
ვობშემ, ნიჩევო :)) ან ის ათი ათი ათი რა იყო იმხელა ამბავი რო ატყდა. დაჟე ზოგზე გავიგე მაგ დღესთან დაკავშირებით უქეიფიათ :) ფლიკრიც გაივსო თემატური ფოტოებით
http://blog.flickr.net/en/2010/10/20/101010-itrw-in-the-real-world/
20.10.2010
დაგეგმილი ცხოვრება
მომბეზრდა.
იმდენად მომბეზრდა, რომ ვრცლად დაწერაც არ შემიძლია
გამგებნი გაიგებთ.
მინდა ჩანთა, ჩემი აპარატები და გზა. მეტი არაფერი
ეს გზა თუ იქნება, მთლად უკეთესი: http://www.flickr.com/photos/donshakal/3781007272/
სიყვარული, ხანძარი და პომპიერო
ესეიგი, სიუჟეტს მოვკარი თვალი, ჩვენს სახანძრო სამსახურს გაუკეთებია ტყეში ხანძრის იმიტაცია. ანუ თავადვე გააჩინეს ხანძარი და მერე თავადვე ჩააქრეს! ტრეინინგს გადიან.
მე მხოლოდ მივესალმები მეხანძრეების სწავლებას,
მაგრამ ამ სიუჟეტმა მე რა გამახსენა? "სიყვარული, ხანძარი და პომპიერო" :))))
ზარმაცა
ჩემს თავზე არ ვწერ, ცხოველია ასეთი, თუმცა მეც არანაკლები ზარმაცა ბლოგერი გამოვედი.
მეპატიება. უნივერსიტეტის დამამთავრებელი პროცედურებით ვიყავი დაკავებული.
სხვა სიახლეებიც ბევრია. განსაკუთრებით ახალი აპარატი – ჯედაია დავარქვი. ბენჟი ცოტა ეჭვიანობს, მაგრამ სამივენი ერთად დავდივართ ხოლმე და ამით იქარვებს სევდა–ნაღველს.
ა ბატონო, ჩემი ჯედაია:
სანამ დაკარგული ვიყავი, მოვასწარი მასონური ამერიკის მოვლა. თუ ძალიან არ გავზარმაცდი, შთაბეჭდილებებს ერთ პოსტს მივუძღვნი.
ახლა კი გაიცანით ზარმაცა:
ინგლისურად Sloth, რუსულად ленивец
ძირითადად ტროპიკებში ბინადრობენ და ცხოვრების უმეტეს ნაწილს ხეზე ატარებენ. გადაადგილდებიან მხოლოდ განსაკუთრებული საჭიროების შემთხვევაში. შესაბამისად ძირითადად უძრავად არიან და მათ ტანზე ბეწვში წყალმცენარეები ეზრდებათ, ასე რომ საკვებადაც მას იყენებენ. ზარმაცები ხეებიდან მხოლოდ მოსასაქმებლად ჩამოდიან, ისიც კვირაში ერთხელ!!! ხეზე დიდხანს ყოფნის შემდეგ, შეიძლება მობეზრდეთ კიდეც იქ ყოფნა. ამ შემთხვევაში უბრალოდ კლანჭებს უშვებენ ტოტებს და ასე ჩამოდიან მიწაზე, ეზარებათ ჩამობობღება!
ასეთი საყვარლები არიან.
ერთი ვიდეოც:
გვარ–სახელები საქართველოში
ვიწყებ გვარებით:
გვარი თურმე საქართველოში მე–6 საუკუნიდან გვხვდება. თუმცა დღევანდელი გვარების უმეტესობა მე–14–15 საუკუნეებში გაჩნდა. დღეს არსებული გვარებიდან ყველაზე ძველია გრძელიძე (1028 წ), ასევე ძველი გვარებია ყანჩაველი (1030 წ), დადიანი (1030 წ) და დვალი (1030 წ).
გვარების დაბოლოებებზე: ყველაზე ხშირად გვხვდება –ძე –ზე დაბოლოებული გვარები. ასევე საინტერესოა, რომ –ია –ზე დაბოლოებული გვარების უმეტესობა გვხვდება თბილისსა და იმერეთში (და არა სამეგრელოში LOL). რაც შეეხება –იან–ებს, თურმე საქართველოს სვა კუთხეებში 112,000 იანი გვხვდება, ხოლო სვანეთში სულ 26,000 ცხოვრობს :))
ყველაზე გავრცელებული გვარია ბერიძე (24,797). ასევე კაპანაძე (18,550), გელაშვილი (17,995), მაისურაძე (16,515) და გიორგაძე (14,582).
გვარებზე კიდევ ერთი საინტერესო და სახალისო სტატისტიკა: საქართველოში უფრო მეტი ოგანეზოვი ცხოვრობს, ვიდრე მიმინოშვილი, შანიძე და ყოფშიძე :)
ახლა სახელებზე:
ყველაზე გავრცელებული სახელები – გიორგი და თამარი
300 ყველაზე გავრცელებული სახელიდან ასეთ საინტერესო ფაქტს გთავაზობთ: საქართველოში უფრო მეტი მაყვალაა, ვიდრე თორნიკე. ასევე, ჟუჟუნა და ვენერა უფრო გავრცელებულია, ვიდრე არჩილი.
სახელებზე რომ ვლაპარაკობ, აუცილებლად უნდა ჩავხედო კახეთს და ვნახო მიხო და მარო ლიდერობენ თუ არა. აღმოჩნდა, რომ არ ლიდერობენ. კახეთში ყველაზე ბევრი გიორგი და თამარი ცხოვრობს, ხოლო მიხო (მიხეილი) და მარო (მარიამი) მე–10 და მე–5 ადგილებზე არიან.
უცნაური ხალხი ვართ ქართველები. აღმოჩნდა, რომ 918 კაცს ქვია გიული და 148–ს კიდევ ია.
მაგრამ ეს კიდევ რა არის. პოსტის ბოლოს გთავაზობთ სხვა საინტერესო სახელებს:
მაუზერი (3), სერჟანტი (23), მარშალი (3), ნაჩალნიკი (5), გენია (70), უნარი (17), ვალუტა (37), მაგნიტი (6), პარნიკი (26)
რა კარგია, ლევანი რომ დამარქვეს მშობლებმა და არა, მაგალითად, პარნიკი.
წყარო: "გვარ–სახელები საქართველოში" (ავთანდილ სილაგაძე, ანზორ თოდაძე)
